1. Διέγερση ωοθηκών για να προκληθεί πολλαπλή ανάπτυξη ωοθυλακίων με κατάλληλα φάρμακα, εξατομικευμένα από τον υπεύθυνο ιατρό.
2. Μέτρηση ανάπτυξης των ωοθυλακίων που γίνεται υπερηχογραφικά.
3. Στο αίμα, παράλληλα, γίνεται μέτρηση οιστραδιόλης, LH, προγεστερόνης ώστε να εκτιμηθεί η ανάπτυξη και η ωρίμανση των ωοθυλακίων.
4. Πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων με τη χορήγηση hCG ή GnRH αγωνιστή και ωοληψία 36 ώρες αργότερα.
5. Η ωοληψία γίνεται μέσω του κόλπου με βελόνα παρακέντησης και υπερηχογραφική παρακολούθηση. Η διαδικασία γίνεται με ελαφρά νάρκωση για να μην υπάρξει καθόλου πόνος.
6. Η λήψη σπέρματος γίνεται με αυνανισμό, συλλέγεται σε αποστειρωμένο δοχείο και πρέπει γρήγορα να φτάσει στο εργαστήριο.
7. Στο σπέρμα γίνεται ειδική επεξεργασία στο εργαστήριο, ώστε να αποφασιστεί ποια μέθοδος θα ακολουθηθεί. Η μέθοδος ICSI εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανδρών με προβλήματα σπέρματος (ολιγοσπερμία, ασθενοσπερμία, τερατοσπερμία ή αζωοσπερμία).
8. Στο IVF, η γονιμοποίηση του ωαρίου/ των ωαρίων από τα σπερματοζωάρια γίνεται στο εργαστήριο, σε ειδικά τρυβλία με θρεπτικό υλικό, τα οποία τοποθετούνται σε κλιβάνους και ελέγχεται η γονιμοποίηση και διαίρεσή τους.
Στο ICSI εφαρμόζεται τοποθέτηση ενός σπερματοζωαρίου μέσα στο ωάριο, και επωάζονται σε κλίβανο όπου και παρακολουθείται η γονιμοποίηση και διαίρεσή τους.
9. Με υπερηχογραφική παρακολούθηση γίνεται εμβρυομεταφορά, τοποθετώντας στην ενδομήτρια κοιλότητα το ή τα έμβρυα. Η διαδικασία είναι σύντομη και πραγματοποιείται χωρίς νάρκωση.
10. Ακολουθεί ενίσχυση της ωχρινικής φάσης με φυσική προγεστερόνη σε κολπικά υπόθετα/ δισκία ή υποδόριες ενέσεις hCG. Το τεστ κυήσεως γίνεται σε 12 – 14 ημέρες.
